خواجه نصير الدين الطوسي
169
اخلاق محتشمى ( فارسى )
عمران ، و اعمر منها قلب من يطلبها . ترجمه : دنيا خراب است ، و از آن خرابتر دل كسى كه عمارت دنيا كند . و بهشت سراى عمارت است ، و از آن معمورتر دل كسى كه طلب آخرت كند . ( 34 ) سال حكيم رجلا ، فقال : ادرهم من المنام احبّ اليك ام دينار فى اليقظة ؟ فقال : دينار فى اليقظة . فقال : كذبت ، لانّ الّذى تحبّه فى الدّنيا كانّك فى المنام ، و الّذى تحبّه فى الآخرة كانّك تحبّه فى اليقظة . ترجمه : حكيمى مردى را ديد ، گفت : درهمى در خواب دوستتر دارى يا دينارى در بيدارى ؟ گفت دينارى در بيدارى . گفت : دروغ ميگويى ، زيرا كه آن چيزى كه دوست ميدارى آن را در دنيا مثل آنست كه در خواب دوست ميدارى ، و آن چيزى كه دوست ميدارى آن را در آخرت مثل آنست كه در بيدارى دوست ميدارى . ( 35 ) [ و ليكن ] مبادرتكم [ الى الخروج من الدّنيا كمبادرتكم « 1 » ] الى الخروج من الوليمة الى اهاليكم . ترجمه : شتافتن شما بخروج از دنيا ، بايد كه چون شتافتن شما باشد بخروج از سراى مهمانى با خانههاى خود . ( 36 ) الدّار دار نجاة و ربح ، فالويل لمن تزوّد منها الخسار و الهلاكة . ترجمه : دنيا سراى نجات و سودست ، واى [ بر ] آنكس كه از دنيا هلاكت و خسارت بزاد بردارد .
--> ( 1 ) - در اصل آمده : ليكم مبادرتكم .